செவ்வியல் இலக்கியங்களில் முதியோரின் தோற்றம்
முனைவர் நா. மலர்விழி
உதவிப் பேராசிரியர், தமிழ்த்துறை,
ஜி.டி.என். கலைக்கல்லூரி, திண்டுக்கல்.
முன்னுரை
மூத்தோர் சொல்லும் முதிர்நெல்லிக்காயும் முன்னே கசக்கும் பின்னே இனிக்கும். ஆனால், மூத்தோரைக் கசப்பென்று தள்ளிக் கொண்டிருக்கிறது நிகழ்காலம். வாழ்வின் கடைசிக் கட்டத்தில் வாழக்கூடிய முதியோர்களின் உடலில் ஏற்படும் தோற்ற மாற்றங்களைச் செவ்வியல் இலக்கியங்களின் வழி ஆய்வது இக்கட்டுரையின் நோக்கமாகும்.
செவ்வியல் இலக்கியங்களில் முதியோரின் தோற்றம், எனும் இக்கட்டுரை நரை மற்றும் திரையே முதியோரின் தோற்றத்தில் முதன்மை பெறுகிறது என்பதை விளக்க முயல்கிறது. புறநானூறு, பரிபாடல், நாலடியார், சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை ஆகிய நூல்களில் காணப்படும் செய்திகள் இக்கட்டுரைக்கு எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டுள்ளன.
மூப்பு வயது
மூப்பு பருவத்தினரது வயதைக் கால அடிப்படையிலும், சமுதாய அடிப்படையிலும் உளவியல் அடிப்படையிலும் அணுகலாம்.
கால அடிப்படையிலான வயது மனிதன் பிறந்த ஆண்டின் அடிப்படையில் அமையும். இது உடலியல் சார்ந்தது. சராசரி வளர்ச்சியுடன் நோய்கள் அணுகாமல் நலமான சூழலில் உடலில் ஏற்படும் மாற்றங்களை அடிப்படையாக வைத்துக் கணிக்கப்படும்.
சமுதாய அடிப்படையிலான வயது, சமுதாயத்திற்குச் சமுதாயம் மாறுபடலாம். சராசரி வாழ்நாள் அளவு குறைவாக அமையும் சமுதாயத்தில் நாற்பது வயது கூட மூப்பு பருவத் தொடக்கமாக இருக்கலாம்.
உளவியல் அடிப்படையிலான வயது, ஒரே சமுதாயத்திலும் மக்களின் வாழ்க்கைத் தரத்திற்கேற்ப அவர்களுடைய மனப்பாங்கு வேறுபடக் காணலாம். அத்தகைய வேறுபாட்டை மூப்பு வயது பற்றிய கருத்திலும் காணமுடியும்.
பன்னிருபாட்டியல், முப்பது ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டால் முதுமைப் பருவம் வந்து விடுவதாகக் கூறுகிறது.
“அறுபது வயதுக்கும் மேற்பட்ட நிலையையே பொதுவாக முதுமையின் ஆரம்பமாகச் சுட்டுவர்” (1) என்கிறார் இரா. காஞ்சனா.
முதுமையைப் பற்றி பல்வேறு கருத்துக்கள் காணப்பட்டாலும், தற்காலத்தில் அறுபது வயதிற்கும் மேற்பட்டவர்களையே முதுமைப்பருவம் அடைந்தவர்களாகக் கருதுகின்றனர்.
மனிதனின் தோற்றத்தில் புறவயமாக முடியிலும் தோலிலும் ஏற்படும் நரை, திரை மாற்றங்கள் முதுமையின் முகவரியாகின்றன. முதுமை அடைந்து விட்டவர்கள் இளமைப் பருவத்தில் இருப்பவர்களைக் காட்டிலும் முற்றிலும் வேறுபட்ட தோற்ற மாற்றங்களுக்கு ஆட்படுகின்றனர். முதுமைப்பருவம் அடைந்து விட்டவர்களுக்கு உடலில் பல மாற்றங்கள் ஏற்படுகின்றன.
“வெள்ளிக் கம்பியென நரைமயிர் திரண்டு கண் குழிவிழுந்து, பல் தேய்ந்து, நரம்புக் கட்டுக்குலைந்து, எலும்பு உலுத்து, முதுகு வளைந்து முதிய பெண்கள் காணப்படுவதாக திரு.வி.கல்யாண சுந்தரனார் குறிப்பிடுகிறார்”(2)
மூப்பு என்றவுடனே நம் நினைவிற்கு வருவதும் முதலில் புலனாவதும் நரை ஆகும்.
நரை
கருத்த தலைமுடி வெளுத்துப் போவது நரை. இலக்கியங்கள் முதியோரைப் பற்றிக் குறிப்பிடும் எல்லாச் சூழல்களிலும் நரை சுட்டப்படுகிறது. மூப்புக்கு உரைகல்லாக நரை அமைகிறது.
“யாண்டு பலவாக நரையில வாகுதல்”
(புறநானூறு.191.1)
எனும் வரியில் உள்ள நரையிலவாகுதல் எனும் சொல் மூப்படையாமையைக் குறிப்பால் புலப்படுத்தி, மூப்பினைச் சுட்டும் சொல்லுக்குச் சமமாகி நிற்கிறது.
“நரை முதிர் யாக்கை நீயுங் கண்டனை”
(சிலப்பதிகாரம்.28.158)
“நரைவரும் என்றெண்ணி நல்லறிவாளர்
குழவி யிடத்தே துறந்தார்”
(நாலடியார்.11.1-2)
எனும் செய்யுள் வரிகளும் மேற்கூறிய கருத்துக்குச் சான்றாகின்றன. மனிதன் முதுமைப் பருவம் அடையும் போது கருத்த தலைமயிர் நரைத்த தோற்றம் பெறுகிறது. கருத்த தலைமுடி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நரைக்கத் துவங்கும்.
கம்பராமாயணத்தில் தசரதனின் கன்னமூலத்தில் நரை தொடங்குவதாக கம்பர் குறிப்பிடுவார். கண்ணாடியில் காதோரம் நரையைப் பார்த்த தசரதன் தான் மூப்பு அடைந்து விட்டதை உணர்கிறான்.
“கடனிரை திரையிற் கருநரையோர்”
(பரிபாடல் 1:42)
எனும் செய்யுள்வரி வெண்மை நிறமான அலைகளால் வெண்மையும் கருமையுமாய்க் கடல் காட்சியளிக்கும் தன்மையைப் போல் நரைத்த மயிரும் கருமயிரும் இடையிடையே விரவி அமைந்த நிலையை விளக்குகின்றது.
“மயிரின் வேர்ப்பகுதியில் நிறமி அணுக்கள் குறைந்து வருவதால் மிளகும் உப்பும் கலந்தது போன்ற தோற்றம் பெறுகிறது”
(3) என்று விரவு நரையின் தோற்றத்தினை அறிவியலார் கூறுகின்றனர்.
மூப்புற்ற ஆடவர், மகளிர் ஆகிய இருபாலரைக் குறிப்பிடும்போதும், மூப்புக் கூறுகளைக் காட்சிப்படுத்தும் போதும் பொதுவாக ‘நரை’ என்ற சொல்லாட்சி காணப்படுகிறது. எனவே, ‘நரை’ என்று மட்டும் குறிப்பிட்டுள்ள இடங்கள் முற்றிலும் நரைத்த நிலையினைச் சுட்டுவதாகும்.
தலைமுடி முழுவதும் நரைத்த நிலையினையே நரைத்தலின் இறுதி நிலையாகக் கருதலாம். தலைமுடி தவிர, புருவம், தாடி நரைத்துள்ளமையை
“பிறைநுதல் வண்ணம் காணாயோ நீ
நரைமயிர் நிரைதோற் றகையின் றாயது”
(மணிமேகலை 20.43-44)
“நரைமுது தாடி எயினார்”
(சிலப்பதிகாரம். 12.16)
எனும் வரிகளின் மூலம் அறியமுடிகிறது. தலைமுடி முழுவதும் நரைக்கும் நிலையில் புருவமுடிகளும் நரைக்கின்றன. ஆண்களுக்கு மீசைமுடிகளும் தாடியும் நரைத்துப் போகின்றது.
வயது முதிரும்போது தலைமயிர் உதிர்ந்து அடர்த்தி குறையும்.
“இன்று
இலையுதிர் காலம்
தலைமுடிகள்
ஒன்றிரண்டாய்
பத்து நூறாய்
உதிர்கின்றன
உச்சியில் பிறைநிலா
மெல்லப் படர்ந்து
முழுநிலவாகும்”
(4)
எனும் கவிதை வரிகள், தலைமயிர் உதிர்வதை இலையுதிர் காலமாகக் கூறுகின்றன. கவிஞர், தலை வழுக்கையை முழுநிலவாகக் காண்கிறார். பிறைநிலா மெல்ல மெல்ல வளர்ந்து முழுநிலவு தோன்றுவது போல தலைமயிர் சிறிது சிறிதாகக் குறைந்து வழுக்கை ஏற்படுவதாகக் குறிப்பிடுகிறார்.
“வயதாகும் போது மயிர் உதிர அவற்றினுக்கு இணையான வீரியமுள்ள மயிர் மீண்டும் தோன்றுவதில்லை புதிதாகத் தோன்றுபவையும் சிறிது காலத்தில் உதிர்ந்து தலைமயிரின் அடர்த்தி குறையக் காரணமாகின்றன”
(5) என அறிவியலாளர் கருதுகின்றனர்.
நரையை மட்டுமே வைத்து முதுமையைக் கணிக்க இயலாத நிலை தற்காலத்தில் உள்ளது. ஊட்டச்சத்து குறைபாடு காரணமாக சிறு குழந்தைகளுக்குக் கூட நரை காணப்படுகிறது.
திரை
வயது செல்லச் செல்ல மனித உடலின் தோல் மாற்றத்திற்கு உள்ளாகி வற்றி உலர்ந்து சுருங்குவதைத் திரைதல் என்கிறோம்.
திரை உடலின் அனைத்துப் பகுதிகளிலும் மேல்தோலில் நிகழும் செயல்பாடு ஆகும். முகம், நெற்றி போன்ற பாகங்களில் தோல் திரைதல், தோல் உலர்தல், தோலின் நிறமாற்றம், இரத்தக்குழாய்கள் புலப்படல் பற்றிய செய்திகளும் இலக்கியங்களில் காணப்படுகின்றன.
முதியோர்களின் தோலில் இரத்தக் குழாய்கள் புடைத்துக் கொண்டு காணப்படும்.
“நரம்பெழுந் துலறிய நிரம்பா மென்றோள்”
(புறநானூறு 278-1)
எனும் செய்யுள் வரி, இரத்தக்குழாய் புடைத்தப்படி காணப்படுவதைக் குறிப்பிடுகிறது.
முகத்தில் குறிப்பாக நெற்றியில் உண்டாகும் தோல் திரைதலைப் பற்றிய செய்தியை,
“பிறைநுதல் வண்ணம் காணாயோ நீ
நுரைமயிற் நிரைதோற் றகையின் றாயது”
(மணிமேகலை 20.43-44)
எனும் செய்யுள் வரிகள் நெற்றித்தோல் திரைந்த தன்மையக் குறிப்பிடுகின்றன.
“ஆவக் கணைக்கால் காணா யோநீ
மேவிய நரம்போடு என்புறங் காட்டுவே”
(மணிமேகலை)
எனும் செய்யுள் வரிகள் கணைக்காலில் சிரைகள் புறந்தெரியப் புலப்படலைக் குறிப்பிடுகின்றன. முதுமையில் தோலின் நிறமும் மாறுகிறது.
“தோலில் இரத்தத்தைச் செலுத்துகின்ற தந்துகிகளின் மறைவால், மூப்பில் தோலின் நிறம் மாறுகிறது”
(6) தோல் தன் இயல்பான நிறத்தில் இருந்து மாற்றமடைகிறது. இது ஒரு அருவெறுப்பான தோற்றத்தினை முதியவர்களிடம் ஏற்படுத்துகிறது.
இளம் பருவத்தினரின் தோல் முன்பனி, பின்பனிக் காலங்களில் தன்னியல்பு நிலையில் இருந்து மாற்றமடையும். முதியவர்களின் தோல் பருவகால வேறுபாடு இல்லாமல் நிலைத்த மாற்றத்திற்கு உள்ளாகுகிறது.
“வாழ்க்கையில் மிகவும் விரும்பப்படும் பருவமான மிகவும் பயனுடையதாகக் கருதப்படும் பருவமான (The Years of usefulness)வாலைப்பருவத்தினின்றும் (Prime of life) விலகிச் செல்லும் காலகட்டமே முதுமைப்பருவம் என்பர் ஊன்றியும், கம்மிங்கும்”
(7)
வெறுக்கப்படும் பருவமான முதுமையில் தலைமுடி முழுவதும் நரைத்து முடி அடர்த்தி குறைந்து தோலில் விரும்பத்தகாத மாற்றங்கள் உருவாகுகின்றன. நரையும், திரையும் தவிர்க்க இயலாதவையாகின்றன எனலாம்.
முடிவுரை
முதியோரின் தோற்றத்தில், புறவயமாக முடியிலும், தோலிலும் காணப்படும் நரை, திரை மட்டுமல்லாமல் மெய், வாய், கண், மூக்கு, செவி ஆகிய ஐம்பொறிகளிலும் மாற்றங்கள் ஏற்படுகின்;றன. மேலும், ஐம்பொறிகளில் உணர்வு மாற்றங்களும், முதியோர்களிடம் விருப்ப மாற்றங்களும் (சொந்த, பொழுதுபோக்கு, சமய விருப்பார்வங்களில் மாற்றம்) உடல் இயக்க மாறுபாடுகளும் (உடல் வளைதல், தோள் சரிதல், உடல் வலிமை குன்றுதல், உடல் நடுக்கம், தண்டூன்றல், நடையின் தன்மை மாறுதல்) ஞாபகமறதி, சொன்னதையேத் திரும்பத் திரும்பக் கூறுதல் போன்ற உளவியல் மாற்றங்களும் ஏற்படுகின்றன என்றாலும் வெளுத்த அடர்த்தி குறைந்த தலைமயிரும்; சுருங்கிப் போன தடித்த தோலுமே முதியோர்களின் தோற்றத்தில் முதன்மை பெறுவதாக செவ்வியல் இலக்கியங்கள் பதிவு செய்துள்ளன எனலாம்.
குறிப்புகள்
1. இரா.காஞ்சனா, "இலக்கியமும் உளவியலும்”
2. ஸரசாம்பிகா, ”மரியாதைக்குரிய முதுமை”, தினமணி.
3. cowdry.e.v(ed) - “problems of ageing:biologigal and medical aspects”
4. கி. கஸ்தூரி ரங்கன்,வாழ்க்கைப் பருவங்கள்,”கணையாழி கவிதைகள்”
5. cowdry.e.v(ed)-“problems of ageing:biologigal and medical aspects”
6. cowdry.e.v(ed)-“problems of ageing:biologigal and medical aspects”
பார்வை நூல்கள்
1. சாமிநாதையர்.உ.வே.(ப.ஆ)-புறநானூறு
2. சாமிநாதையர்.உ.வே.(ப.ஆ)-சிலப்பதிகாரம், ஐபிலி அச்சுக்கூடம், சென்னை.
3. சாமிநாதையர்.உ.வே.(ப.ஆ)-பரிபாடல், கமர்சியல் அச்சுக்கூடம், சென்னை.
4. ஞா.மாணிக்கவாசன்(உ.ஆ)- நாலடியார், தென்றல் நிலையம், சென்னை.
5. cowdry.e.v(ed) -“problems of ageing:biologigal and medical aspects”bailliere tindall & cox, London.
6. .கி.கஸ்தூரி ரங்கன், வாழ்க்கைப் பருவங்கள், ”கணையாழி கவிதைகள்”, கணையாழி பிரசுரம், சென்னை.
7. இரா. காஞ்சனா, "இலக்கியமும் உளவியலும்”, விஷ்னுப்பிரியா பதிப்பகம், மதுரை.
8. வேங்கடசாமி நாட்டார்.ந.மு.,(உ.ஆ.) - மணிமேகலை, கழக வெளியீடு, சென்னை.
*****

இது முத்துக்கமலம் இணைய இதழின் படைப்பு.